Wybierając się na Kaszuby, koniecznie należy spróbować regionalnej kuchni. Słynie ona z wielu unikalnych potraw, których prawdziwy smak można poczuć właśnie tutaj – blisko jezior, lasów i miejsc, z których pochodzą tradycyjne dania i składniki do ich przygotowywania. Jakie to potrawy i co dokładnie świadczy o ich wyjątkowości?
Kuchnia kaszubska jest prosta, sycąca i mocno związana z tym, co dostępne jest w gospodarstwach, lasach, jeziorach i nad Bałtykiem. Jej podstawą są:
Na tle innych wyróżnia ją połączenie kuchni rybackiej, chłopskiej i leśnej. W jednym regionie spotykają się dania z ryb morskich i słodkowodnych, zupy na warzywach korzeniowych, kwaśne polewki, gęsina, grzyby oraz proste słodkie wypieki. Kaszubskie dania rzadko są skomplikowane. Najczęściej chodzi w nich o odpowiednie wykorzystanie prostych składników. Charakterystyczne są tu zatem potrawy „oszczędne” – tworzone z tego, co po prostu jest pod ręką.
Zapraszamy do Hotelu Aubrecht na Kaszubach. W ramach naszej oferty zapewniamy komfortowy wypoczynek blisko natury – w otoczeniu lasów i zaledwie kilka kroków od jeziora Szczytno. To dobre miejsce dla osób, które chcą połączyć poznawanie regionu z odpoczynkiem, spacerami, relaksem w strefie wellness i spokojnym pobytem poza miastem. Na miejscu działa również restauracja, w której można spróbować dań opartych na sezonowych składnikach i lokalnych inspiracjach.
Kaszubskie zupy są gęste, treściwe i wyraźne w smaku. Często zabiela się je śmietaną, która dodatkowo czyni je bardziej sycącymi. Dzięki temu są w regionie pełnoprawnym posiłkiem. Zupy należą jednocześnie do najbardziej praktycznych dań kuchni kaszubskiej – w tradycyjnych domostwach często przygotowuje się duży garnek, który wystarcza na kilka dni.
Zupa brukwiowa należy do jednych z najbardziej tradycyjnych zup kaszubskich. Przygotowuje się ją z żółtej brukwi, ziemniaków, marchwi i gęsiny. Brukiew ma lekko słodkawy, ziemisty smak, dlatego dobrze łączy się z tłustszym mięsem i przyprawami, zwłaszcza majerankiem oraz pieprzem. To danie sycące, konkretne i mocno związane z dawną kuchnią gospodarstw, w których wykorzystuje się warzywa korzeniowe oraz drób. Obecnie zupę brukwiową można spotkać rzadziej, ponieważ brukiew nie jest już uprawiana tak często, jak jeszcze kilkanaście lat temu.
Kaszubski żur to kwaśna, wyrazista zupa na zakwasie z mąki żytniej. W tradycyjnej wersji przygotowuje się go z ziemniakami, białą kiełbasą, czosnkiem, majerankiem i pieprzem. Może być zabielany śmietaną, dzięki czemu ma łagodniejszy smak i bardziej treściwą konsystencję. To prosta zupa, ale jej smak zależy głównie od jakości zakwasu – powinien być kwaśny, mączny i lekko czosnkowy. Żur na Kaszubach często pojawia się w kuchni postnej, dlatego mięso po dziś zastępuje lub uzupełnia jajko.
Zupę rybną przygotowuje się na wywarze z ryb słodkowodnych lub morskich, najczęściej z dodatkiem warzyw korzeniowych, cebuli, liścia laurowego i ziela angielskiego. W regionie ważna jest kwaśna nuta – daje ją cytryna, ocet albo kwaśna śmietana. Zupa może być zabielana i lekko zagęszczana mąką lub żółtkami, dzięki czemu ma pełniejszy smak i bardziej aksamitną konsystencję. Najlepiej smakuje wtedy, gdy w talerzu widać kawałki ryby, a wywar nie jest przykryty nadmiarem przypraw.
Czôrnina lub czôrnô pòléwka, bo tak w regionie nazywana jest ta zupa, to danie o słodko-kwaśnym smaku i ciemnej barwie. Przygotowuje się ją na bazie krwi z gęsi, kaczki lub indyka, którą łączy się z octem, aby się nie ścięła. Do zupy dodaje się warzywa, suszone owoce, grzyby, podroby, cukier i przyprawy. Dzięki temu czernina ma smak mięsny, owocowy, lekko kwaśny i słodki jednocześnie. Na Kaszubach podaje się ją zwykle z kluskami albo osobno ugotowanymi ziemniakami.
Zupa brzadowa to kaszubska zupa z suszonych owoców. Przygotowuje się ją najczęściej z suszonych gruszek, jabłek, śliwek i wiśni, czasem z dodatkiem suszonych grzybów. Ma ciemną barwę, słodki smak i wyraźny aromat owocowego suszu. Tradycyjnie zabiela się ją śmietaną i zagęszcza mąką, a podaje z kluskami albo osobno ugotowanymi ziemniakami lub makaronem. To jedna z najbardziej nietypowych zup kaszubskich, bo łączy cechy dania obiadowego, postnego i owocowego.
Dziadówka to prosta, kwaśna zupa ziemniaczana na maślance. Przygotowuje się ją z ziemniaków, cebuli, boczku, maślanki i mąki, najczęściej żytniej. Maślanka nadaje jej lekko kwaśny smak, ziemniaki zagęszczają całość, a podsmażony boczek dodaje tłuszczu i dymnego aromatu. W zupie często pojawia się też liść laurowy, ziele angielskie, pieprz i czosnek. Jej wyróżnikiem są również tradycyjne zacierki, czyli drobne kluski z mąki, które skutecznie odróżniają ją od zwykłej kartoflanki.
Obecność dań rybnych w kaszubskim menu wynika wprost z położenia regionu, który słynie z dostępu do jezior, rzek i Bałtyku. Dlatego też w kuchni pojawiają się zarówno ryby słodkowodne, jak i morskie. W centrum i na południu częściej wykorzystuje się lina, szczupaka, okonia, sandacza czy węgorza. Bliżej morza większe znaczenie mają zaś śledzie, dorsze, czy flądry. Ryby podaje się tu na wiele sposobów: smażone, duszone, gotowane, marynowane, wędzone albo w zalewie octowej.
Śledź po kaszubsku to jedna z najbardziej rozpoznawalnych rybnych potraw regionu. Przygotowuje się go z solonych płatów śledziowych, które podaje się w słodko-kwaśnym sosie z cebuli, koncentratu pomidorowego, octu, cukru lub miodu oraz przypraw. Charakterystycznym dodatkiem są rodzynki albo suszone śliwki, które skutecznie przełamują słony smak ryby. W sosie często pojawia się też liść laurowy, ziele angielskie, pieprz, gorczyca i majeranek. Dobry śledź po kaszubsku powinien mieć wyraźny kontrast smaków: słony, kwaśny, słodki i lekko korzenny.
Pomuchel to w kaszubskiej gwarze dorsz, a szmurowanie odnosi się do sposobu jego przyrządzania. W tej potrawie rybę kroi się najczęściej w dzwonki, doprawia solą, pieprzem, liściem laurowym i zielem angielskim, a następnie przygotowuje z boczkiem albo słoniną. Tłuszcz z mięsa chroni dorsza przed przesuszeniem i nadaje mu mocniejszy smak. To danie dobrze pokazuje kaszubskie podejście do ryb – proste przygotowanie, mało składników i konkretne połączenie ryby z tłuszczem.
Szmurowanie w kuchni kaszubskiej nie odnosi się tylko do ryb. Oznacza duszenie składnika na tłuszczu i w niewielkiej ilości wody, zwykle do miękkości.
Lin po kaszubsku to danie z ryby słodkowodnej, którą charakteryzuje muliste mięso. Dlatego też podaje się ją z wyrazistymi dodatkami:
Tradycyjnie danie to podaje się jako pełny obiad z ziemniakami albo pieczywem.
Ikra smażona to tradycyjny kaszubski sposób wykorzystania ryby w całości. Danie przygotowuje się z ikry, którą oczyszcza się z błon, a następnie krótko smaży z drobno posiekaną cebulą, najczęściej na maśle. Po obróbce ma miękką, lekko ziarnistą konsystencję i intensywny rybny smak. W zależności od przepisu może być doprawiona tylko solą i pieprzem albo połączona z jajkiem, które łagodzi smak i nadaje jej bardziej zwartą strukturę. Najczęściej podaje się ją na ciepło z pieczywem albo jako dodatek do prostych dań rybnych.
Kaszuby to region silnie związany z rolnictwem, dlatego w kuchni ważne miejsce zajmują mięsa z gospodarstw, a więc przede wszystkim drób i nieco rzadziej wieprzowina. To jeden z regionów, w których szczególnie warto spróbować gęsi lub kaczki – pieczonej, duszonej, faszerowanej albo podanej z owocami. W kaszubskich daniach mięsnych często pojawiają się też potrawki, galarety i mięsa w sosie. Ich smak uzupełniają dodatki przełamujące tłustość: ocet, cytryna, jabłka, suszone owoce, żurawina, śmietana albo przyprawy korzenne.
Bùlwë, to po kaszubsku ziemniaki. Są podstawą wielu regionalnych obiadów. Podaje się je niemal do każdego dania głównego – tak jak w innych kuchniach ryż, kaszę albo makaron. Typowy kaszubski obiad trudno wyobrazić sobie bez „bulwów”: gotowanych, tłuczonych, pieczonych, smażonych, podanych z okrasą albo dodanych do zupy. Z ziemniaków przygotowuje się też kluski, placki, szadolce, kulanki i inne proste dania, które mogą być dodatkiem albo samodzielnym posiłkiem.
Ferkase to kaszubska potrawka z gotowanego drobiu, najczęściej kury. Mięso podaje się z ryżem i jasnym sosem przygotowanym na bazie rosołu, śmietany, żółtek, cytryny, cukru i rodzynek. Najważniejszy jest tu smak słodko-kwaśny – cytryna przełamuje tłustość sosu, a rodzynki dodają mu słodyczy. W regionie to danie kojarzone głównie z uroczystościami rodzinnymi, zwłaszcza weselami, chrzcinami, komuniami i świętami.
Zylc to kaszubska galareta wieprzowa, przygotowywana z części mięsa, które podczas długiego gotowania oddają dużo kolagenu. Do dania najczęściej wykorzystuje się nóżki, golonkę, głowiznę, skórki, kości albo łopatkę. Dzięki temu wywar tężeje naturalnie, bez dodawania żelatyny. Mięso po ugotowaniu oddziela się od kości, rozdrabnia i łączy z wywarem oraz przyprawami. Charakterystyczny dla zylcu jest kwaśny smak, za który odpowiada ocet, pieprz, ziele angielskie i liść laurowy. Gotowa galareta ma szarawą barwę, zwartą strukturę i widoczne kawałki mięsa. Podaje się ją na zimno, najczęściej z pieczywem, octem albo cytryną. Niekiedy można spotkać w niej marchew, pietruszkę, seler, por, cebulę, groszek, jajko albo zieleninę, choć nie są one obowiązkowe w każdej wersji.
Kaczka i gęsina dobrze pasują do kuchni kaszubskiej, bo są tłuste, wyraziste i dobrze smakują z tym, czego w regionie jest mnóstwo – owocami. Podaje się je w wersji pieczonej, duszonej, faszerowanej albo jako składnik zup i pasztetów. Najczęściej spotykane przykłady to:
Słodkie dania kaszubskie są proste i oparte na składnikach dostępnych w gospodarstwie: ziemniakach, jajkach, mleku, maśle, marchwi, miodzie, owocach i bakaliach. Część z nich przygotowuje się na patelni, inne w piekarniku.
Ruchanki to kaszubskie racuchy smażone na patelni. Przygotowuje się je z ciasta drożdżowego lub chlebowego, często z dodatkiem jabłek. Mają formę płaskich, rumianych placków, które po usmażeniu podaje się z cukrem pudrem, cukrem albo konfiturą. To prosty deser domowy, ale może też pełnić rolę słodkiego podwieczorku lub szybkiej przekąski.
Pùrcle to kaszubskie pączki smażone w głębokim tłuszczu. Są mniejsze i bardziej nieregularne niż klasyczne pączki, bo porcje ciasta często nakłada się łyżką. Zwykle nie mają nadzienia, za to po usmażeniu posypuje się je cukrem pudrem. Najczęściej pojawiają się w Tłusty Czwartek.
Kuch to kaszubskie określenie ciasta. Do przykładów takich wypieków należą:
Sernik ziemniaczany po kaszubsku przygotowuje się z twarogu, jajek, masła, cukru i ugotowanych ziemniaków przeciśniętych przez praskę. Ziemniaki nie dominują w smaku, ale zagęszczają masę i sprawiają, że ciasto jest bardziej wilgotne. W tradycyjnych przepisach pojawiają się też rodzynki, skórka pomarańczowa, wanilia oraz lukier albo polewa czekoladowa.
Szpajza to lekki, piankowy deser z ubitych jajek, cukru i żelatyny. Najczęściej przygotowuje się ją w wersji cytrynowej, kakaowej albo dwukolorowej. Żelatyna utrzymuje puszystą strukturę, a sok z cytryny przełamuje słodycz i nadaje deserowi świeższy smak. Szpajzę podaje się schłodzoną, zwykle w pucharkach, z owocami, bakaliami albo bitą śmietaną.
Dań kuchni kaszubskiej warto spróbować ze względu na niespotykany smak. W regionie z produktów dostępnych niemal na każdym kroku tworzy się proste potrawy, które są sycące i niezwykle smaczne. Dania kaszubskie najlepiej smakują oczywiście w regionie. Tradycyjne, proste metody przyrządzania i świeże składniki sprawiają, że będąc na miejscu, warto spróbować, choć kilku propozycji – mogą powiedzieć o Kaszubach więcej niż niejedna atrakcja.